home
home

Voor wie is deze therapie geschikt

Voor wie?
Methodiek
Voor Kinderen
Vertrouwensrelatie
Sfeer en ruimte

Voor wie is deze therapie?

Zowel volwassenen, jongeren als kinderen kunnen bij praktijk “De Kameleon” terecht.
De therapie is geschikt voor mensen die het gevoel hebben op de één of andere manier vast te zijn gelopen en die zich herkennen in één van de volgende situaties:

 
Wel oplossingen willen vinden voor problemen, maar (erover) praten lastig vinden
Een probleem waar je mee zit kan, om verschillende redenen, lastig zijn om over te praten. Dit kan door schaamte, maar het kan ook zijn dat het praten te veel verdriet oproept. Ook kan praten soms wel opluchten, maar toch niet helpen, omdat het niet altijd tot actie aanzet. Sommige mensen vinden praten simpelweg lastig; hoe breng ik onder woorden wat ik voel? Ook voor sommige kinderen is praten niet de meest voor de hand liggende ingang in het contact.

“Riet heeft twee jaar geleden haar broer verloren door een ongeluk. Hier heeft ze erg veel verdriet van. Zo veel, dat het moeilijk voor haar is om te werken en voor haar kinderen te zorgen. Ze heeft er al heel veel over gesproken met mensen, maar het verdriet blijft. Het praten lucht niet op, het helpt niet zegt ze...
Binnen de creatieve therapie krijgt Riet een opdracht met als doel haar gevoel de ruimte te geven. Ze maakt een erebeeld voor haar broer. Hierin stopt ze herinneringen, maar ook eigenschappen van zichzelf en haar broer. Hier is ze ongeveer een half jaar, 1x per week mee bezig. Als het klaar is, is ze erg opgelucht. Ze zegt letterlijk dat ze haar gevoel eindelijk een “plek” heeft kunnen geven. Riet gaat weer met veel plezier naar haar werk en geniet weer van de kleine kinderen en haar man. Het werkstuk heeft ze een mooie plek gegeven. Als ze haar broer mist, gaat ze er vaak even heen, en voelt ze zich dichtbij hem.”

Rationaliseren (praten vanuit het verstand zonder dat het gevoel de ruimte krijgt)
Niet voor iedereen is het zo vanzelfsprekend om met zijn/haar gevoel in contact te treden. Wanneer je juist erg verbaal bent ingesteld, kan dit een blokkade vormen om bij je gevoel te kunnen komen. Het praten zit dan het voelen meer in de weg, dan dat het een ingang er naar toe is.
Door het praten meer op de achtergrond te plaatsen, en opdrachten uit te voeren die een bepaald gevoel oproepen, wordt er meer ruimte gecreëerd voor de emoties.

“Klaas zit thuis van zijn werk omdat hij overspannen is. Klaas is heel goed in het verklaren van het “waarom” dingen op een bepaalde manier lopen, maar juist niet goed in het uiten van zijn gevoelens. Hij snapt altijd wel waarom iets gebeurd, en staat zichzelf daarom niet goed toe daar boos over te worden.
Klaas krijgt bij de creatieve therapie de opdracht met een heel dun penseel het vel vol te schilderen. Het vel moet helemaal gevuld worden, en Klaas merkt al snel dat hij hier uren aan zal moeten werken om het af te krijgen. Aan klaas is te zien dat hij geïrriteerd is, maar hij uit het niet. Want hij weet dat hij niet voor niets in therapie zit, en bedenkt “dat de opdracht wel goed voor hem zal zijn”.
De therapeut spreekt hem op de irritatie die ze ziet aan, ze nodigt Klaas uit die frustratie en irritatie, meer te gaan doorleven. Omdat het gaat om iets triviaals als het schilderen met een dun penseel, is Klaas in staat zijn gevoelens toe te geven. Het is minder bedreigend dan voorbeelden uit zijn “echte leven”.
Klaas wordt sinds hij naar de creatieve therapie gaat, steeds beter in het aangeven van zijn gevoelens. Thuis krijgt hij te horen dat hij het veel vaker laat zien wanneer hij iets onprettig vindt. Dit is belangrijk omdat hij zo zijn grenzen beter in de gaten kan houden. Het is duidelijker wat Klaas wel en niet prettig vindt.


Op een creatieve manier naar antwoorden op je vragen willen zoeken
Het is niet belangrijk of je wel of niet goed bent met creatieve materialen, om baat te hebben bij creatieve therapie. Maar er moet wel een bepaalde mate van nieuwsgierigheid of aantrekkingskracht zijn voor deze vorm van therapie.
De opdrachten zijn niet gericht op het maken van kunstwerken. Ze zijn gericht op het verschaffen van inzichten en antwoorden.

“Jachim neemt deel aan een groepstherapie. De groep heeft de opdracht gekregen een ik-boom te maken. Jachim heeft moeite te beginnen, hij vindt dat hij geen bomen kan tekenen. Toch weet hij dat dit niet belangrijk is. Hij tekent uiteindelijk een heel dun stammetje, met juist veel groen er boven op. Het ziet er inderdaad niet echt uit als een boom, maar dat maakt helemaal niet uit. Jachim legt uit wat de boom voor hem betekent. De dunne stam is zijn jeugd. Die is niet leuk geweest, en hier wil hij het liefste zo weinig mogelijk aan denken (als je het klein tekent, zie je het minder zegt hij). De bladeren zijn zijn gedachten, en hoe druk hij altijd is. Jachim realiseert zich dat de stam zo dun is dat hij de bladeren bijna niet kan dragen. Hij bedenkt samen met de therapeut dat het belangrijk is zijn jeugd wat aandacht te geven, in plaats van het weg te willen stoppen. Want ook al zie je een kleine stam minder, hij trekt nu juist de aandacht. En zo is het ook met zijn herinneringen. Hoe harder hij er niet aan denken wil, hoe meer ze door zijn hoofd gaan. “

 
Methodiek


De manier waarop ik werk (mijn methodiek) stem ik af op de persoon die ik tegenover me heb, en de vragen die er liggen. In die zin ben ik een eclectisch of integratief georiënteerde therapeut.
Bij kinderen met gedragsproblemen zal ik bijvoorbeeld eerder een directieve en gedragsmatige aanpak hebben dan bij volwassenen. Maar er zijn ook kinderen waarmee ik niet snel gedragsmatig zal werken, omdat dit niet goed bij ze past. Iemand met verwerkingsproblemen kan baat hebben bij een cliënt georiënteerde benadering, terwijl iemand met burnout baat kan hebben bij een inzichtgevende therapie. Ook kan ik binnen een sessie gebruik maken van technieken uit verschillende stromingen.
Een voordeel van deze eclectische manier van werken is dat het een heel persoonlijke therapie is, die telkens weer kijkt naar de situatie en de behoeften van de cliënt.
Een nadeel welke genoemd wordt, is dat je als therapeut veel verschillende technieken kunnen beheersen en de therapie wat moeilijker te omschrijven is.

 

5 kinderen

 

Kinderen

Er zijn een aantal praktische verschillen tussen de therapie van een kind en die van een volwassene. Belangrijkste verschil is het contact met de ouders of verzorgers. Een kind komt de eerste keer altijd onder begeleiding. Hierdoor kan hij/zij even wennen aan de ruimte en aan mij, met de vertrouwdheid van de ouders of verzorgers erbij. Ook kunnen er gegevens worden doorgenomen. Ouders/ verzorgers zijn (behalve bij het eerste gesprek en bij (tussen) evaluaties) niet bij de therapie aanwezig (mits er tot systeemtherapie wordt besloten). Als het om een jong kind gaat, bestaat er de mogelijkheid voor de ouder of verzorger gedurende de behandeling in de wachtkamer te wachten.
In sommige gevallen is het van belang dat de therapeut contact heeft met de school, of met andere instellingen waar het kind aan verbonden is. Dit is wanneer het kind de problemen bijvoorbeeld ook op school tegen komt, of het kind elders behandeling (heeft ge)volgt. Voor het hebben van contacten met derden wordt toestemming verleend door de ouders bij de intake.

 

Vertrouwensrelatie


De therapeut heeft een vertrouwensrelatie met de cliënt. Dit betekent dat er zwijgplicht geld. Alleen in gevallen van direct gevaar voor de omgeving of voor de cliënt, mag de therapeut haar zwijgplicht verbreken. Verder kan de cliënt toestemming geven informatie met derden (zoals de huisarts) te bespreken. In intercollegiaal overleg mag de cliënt alleen worden ingebracht als hij/ zij niet met naam en toenaam wordt benoemd.
Werkstukken die de cliënt maakt, zijn het persoonlijk eigendom. Ze blijven gedurende de periode van therapie over het algemeen wel in de praktijk.
Als de therapeut, voor andere documentatie dan haar persoonlijke dossier, bijvoorbeeld foto’s wil maken voor een artikel, moet zij hiervoor schriftelijk toestemming vragen aan de cliënt.
Na beëindiging van therapie worden werkstukken een jaar bewaard en daarna, als zij niet worden opgehaald, om privacy overwegingen vernietigd.
 
De ruimte

De creatieve therapie bevindt zich in de Hunze, te Groningen. In dit gebouw worden verschillende therapieŽn gegeven.

 

meisje aan het schildren tijdens een sessie

 

 

ga naar de index